تطابق بازی‌ها

این‌ها بازی‌های ساده‌ای هستند که مکانیزم آن‌ها پیدا کردن آیتم‌هایی است که رنگ یا طراحی مشابهی دارند. یک آیتم را انتخاب کنید و سعی کنید عنصر مطابق را پیدا کنید تا یک جفت یا در برخی بازی‌ها سه یا بیشتر از آن را جور کنید. چالش این است که از حافظه خود برای به خاطر سپردن مکان آیتم‌های پنهان استفاده کنید و در بازی‌های جورکردنی پیشرفته‌تر، با برنامه‌ریزی مراحل را در زمان معین به پایان برسانید. بازی‌های جورکردنی در بسیاری موارد نیاز به جستجوی بصری برای یافتن آیتم‌های مشابه دارند. بنابراین بازی‌های جورکردنی عینی هستند، زیرا همیشه باید در یک بازی جورکردنی خوب، راه‌حل واضحی وجود داشته باشد.

تاریخچه بازی‌های جورکردنی به اولین عنصر بازی شناخته شده، یعنی تاس برمی‌گردد. تاس‌ها برای ساختن مهره‌های سفید و سیاه بازی دومینو استفاده می‌شدند. بازی دومینو اولین بار در اسناد چینی مربوط به قرن سیزدهم در دوران سلسله سونگ ذکر شده است. عنصر بازی دیگری که به شدت بر ژانر بازی‌های جورکردنی تأثیر گذاشت، کارت‌های بازی چینی بود. این کارت‌ها اولین بار در یک بازی رومیزی در قرن نهم دیده شدند و بعدها در قرن چهاردهم در اروپا محبوب شدند. بعدها، مهره‌های ماجونگ در قرن هفدهم ثبت شدند و مهره‌هایی شبیه به دومینو داشتند، با این تفاوت که طراحی‌های پیچیده‌تری داشتند. در دوران مدرن‌تر، جورکردن و به طور کلی مرتب‌سازی به عناصر رایج در بسیاری از ژانرهای بازی از جمله بازی‌های کارتی جدیدتر مانند رامی، سولیتیر و بازی‌های جورچین سه تایی تبدیل شده‌اند.

این مهره‌ها و همتایان کارتی آن‌ها احتمالاً اولین منبع بازی‌های جورکردنی بوده‌اند. آن‌ها به پشت برگردانده می‌شدند و هدف این بود که مهره‌های جور را پیدا کرده و دو تا دو تا رو کنند. در صورتی که جوری پیدا نمی‌شد، بازیکن باید به یاد می‌آورد که مهره‌ها کجا قرار داشتند تا تمام جفت‌های جور را به درستی پیدا کند.

پیدا کردن جفت‌ها
تیله‌های نفرین‌شده
مچ آرنا